گفتگو های تنهایی

رمضان شهر پرواز در ملکوت است ، شهر غلبه بر نفاق و تقديم انفاق

شهر تکريم انسان در ضيافت ا...، شهر بلندي را متواضع ساختن

کوه ها را افتادگي آموختن، نفقه دل ها را پرداخت کردن

نطفه صله در رحم مروت انداختن، خرج محبت را در حساب عشق دادن

رمضان ماه نيايش است، رمضان دست ما را به دامن خورشيد خواهد رساند

وبراي دل هاي گرفته ما چراغ فطر را خواهد افروخت

وخانه هاي گلي ما را در کوچه پرشکوه بني هاشم ثبت خواهد کرد

رمضان يتيمان عشق را به سفره نور و نوازش فرا خواهد خواند.

رمضان جان تشنه مارا به سرچشمه صاحب الزمان (عج) خواهد رساند.

در اين ماه است که به چشم دل درخواهيم يافت که جهان يک باغ تذهيب شده است

که در آن هيچ قناري بدون اذن باغبان عشق آواز نمي خواند.

هربلبلي يک ختم قرآن چهچهه مي زند وهر گنجشکي يک سيلو نيايش برمي چيند.

سارها فرياد دانه ها را مي شنوند

پله هاي رنگين کمان عاشقی پرازعبور پروانه هاي بي پرواي عشق است.

در سحرگاه رمضان اذان خروسان برمي خيزد و نماز قناريان آغاز مي شود.

خورشيد به زمين مي آيد تا خوشه هاي کال را به تابستان برساند.

همه دهان به طعام مي بندند،شمشيرها خشم را نيام مي کنند تا جوهرصيام بکارند.

رمضان دست فطرت ما را مي گيرد و تا فطرت خدا بالا مي برد.

به ما مي گويد که بايد نماز نيت بخوانيم و روزه عمل بگيريم.

به ما غرس شجره طيبه را مي آموزد و خالي کردن دل از وسوسه هاي دروغين.

شهر رمضان شهر تزکيه نفس و ماه رفع عيوب است.

ماه صيقل دادن دل از پليدي ها، ماه شستن عداوت ها، کينه ها، عقده ها، حسدها

ماه تخليص خويش و نجات يافتن و حرکت در مسير فلاح و رستگاري و سعادت

ماه پاکسازي قلب و روح و ماه خودسازي است

رمضان ماه تزکيه و خودسازي است ماه پرواز با بال هاي قنوت از تنگناي زمين

تا فراخناي ملکوت رمضان، ماه نزول قرآن، ماه طراوت و شادابي

رمضان موسم «قدر» اوج پيچش نيلوفر سبز دعا بر ساقه هاي دست هاست.

سلام بر رمضان، سلام بر فطرت قنوت، سلام بر حروف الهي تکلم

آه ... که راه ، پر خطر است و حرامیان در پیش !

راه ، دور است و رهتوشه ، کم .

سپری باید برداشت ، از « روزه »

و سلاحی باید برگرفت ، از « دعا »

به قول حافظ :

جمال یار ندارد نقاب و پرده ، ولی

غبار ره نشان تا نظر توانی کرد

تو کز سرای طبیعت نمی روی بیرون

کجا به کوی حقیقت گذر توانی کرد ؟

رمضان ، ماه « قرب » است ، ماه « یافتن » و « رسیدن » است .

« خود » را در این ماه ، بشناس ، تا « خدا » را بشناسی .

« خدا » را بشناس ، تا از بند « خود » رها گردی

و به « خدا » برسی ...

و اما در آخر فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی :

اي آقاي من اگر تو بر من رحم نکني من که را دارم ..

اگر فضل تو شامل حالم نگردد به فضل و کرم که روز بيچارگي اميدوار باشم

و به سوي که از گناهانم آنگاه که اجلم فرا رسد توانم گريخت...

اي خداي من به عزت و جلالت قسم که اگر تو از من به گناهانم بازخواست کني

من هم به عفو بخششت از تو بازخواست خواهم کرد

اگر به خواريم بازخواست کني من هم به کرم و بزرگواريت از تو بازخواست خواهم کرد

و اگر به دوزخم داخل سازي اهل آتش را از محبتم به تو آگاه مي سازم...

حلول ماه رمضان بشارتي است بر تمامي مسلمانان که خبر از گشايش درهاي

فردوس برين مي دهد و مژده ضيافت الهي است برآنان که: بياييد با درک لحظه لحظه

 نوراني آن توفيق «ميهمان خدا» بودن را داشته باشيد

و در مسيرعزت سعادت و کمال از زلال چشمه انواز الهي دل و جان بشوييد

میان سجده سبز سحرگاهان

اگر بر خاطرت رد شد خیال من

دعایم کن