من مرغک آزرده ی عشقم مگذار که در گوشه ی افسرده ی این دام بمیرم
آن روز که در عشق سرانجام بمیرم
مپسند که دلداده ی ناکام بمیرم
آیا بود ای ساحل امید که روزی
چون موج در آغوش تو آرام بگیرم
چون شبنم گل ها سحر از جلوه خورشید
در پرتو روی تو سرانجام بمیرم
مپسند که در گوشه نهایی و غم ها
چون شمع عیان سوزم و گمنام بمیرم
آن مرغک آزرده ی عشقم که روا نیست
در گوشه ی افسرده ی این دام بمیرم
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۳۸۹/۰۳/۱۱ ساعت 11:12 توسط مهدی بنی اسدی
|
بنام خدای مظلومان و محرومان