گفتگو های تنهایی

خدایا،به جامعه ام بیاموزکه تنها راه به سوی تو،اززمین میگذرد،

 اما به من بیراهه های میان بررا نشان بده.

خدایا، به مذهبی ها بفهمان که آدم از خاک است ، بگو که: 

 یک پدیده مادی نیز به همان ماده خدا رامعنی می کند که یک   

 پدیده غیبی،دردنیاهمان اندازه خداوجود دارد که درآخرت.                

ومذهب اگر پیش ازمرگ به کارنیاید،پس ازمرگ هم به هیچ کار   

نخواهد آمد. خدایا، به من توفیق تلاش در شکست ، صبر در نومیدی ،

 رفتن بی همراه،جهاد بی سلاح،کار بی پاداش،فداکاری درسکوت،        

دین بی دنیا،مذهب بی عوام،عظمت بی نام،خدمت بی نان،                 

 ایمان بی ریا،خوبی بی نمود،گستاخی بی خامی،مناعت بی غرو،          

عشق بی هوس،تنهايي درانبوه جمعيت،دوست داشتن بي آنكه               

دوست بداند،روزي كن! خدايا،مرا با ابتذال آرامش و خوشبختي مكشان،

اضطراب هاي بزرگ،غم هاي ارجمند و حيرت هاي عظيم        

را به روحم عطا كن . لذت ها را به بندگان حقيرت ببخش و

درد هاي عزيز به جانم ريز! خدايا، انديشه و احساس مرا

به حدي پايين مياوركه زرنگي هاي حقيروپستي هاي نكبت باروپليد

شبه آدم هاي اندك        

را متوجه شوم،چه،دوست مي دارم بزرگواري گول خور باشم تا ،         

همچون اينان،كوچكواري گول زن!