خداوندا،

 نمی دانم من در اشتباه هستم یا اشتباهی درون من است،

نمی دانم من یکرنگ هستم یا یکرنگ، من هستم،

نمی دانم دلم زشت است یا زشتی در دل من است.

 خداوندا،

تمام تلاشم را کرده ام که خوب بودن را بر ظاهرم به تصویر بکشم،

گمان می بردم تو را در قلبم دارم و کفایت می کند،

حدس می زدم تنهایی ام را به یغما نمی برند مُهر بی کسی بر وجودم نمی زنند.

 خداوندا،

تو می دانستی زخم این دل خونش عیان می شود، رنگ سرخ چشم را می زند،

تو می دانستی سر حسین از سودای عشق بالای نیزه می درخشد، رنگ سرخ چشم را می زند،

تو می دانستی وجودی ساخته می شود که به زیبایی تخریب شده باشد، قلب سرخ در وجودم می تپد.

 خداوندا،

چشمان خسته ام را سمت تو بر می گردانم،

روح سر گردانم را در شهر تو می چرخانم،

غصه هایم را تنها به تو نشان می دهم.

 خداوندا،

بی گناه تر از من خودم هستم و گناه کار تر از من خودم. چگونه رها شوم از منی که این گونه به من ها دچار شده؟

 خداوندا،

مرا به بخشیده های ظاهریت قیمت می نهند، نه به نعمتت که درونم روشن است.

مرا به خاطر رنگ غ م طرد می کنند، نمی دانند این رنگ هدیه تو بوده است.

مرا سخت می ترسانند، وقتی مرا از خار گل آگاه می کنند...

خداوندا،

پشیمانیم را آرام برای تو می گویم. آسمانها و کوهها می دانستند و امانت تو را پس زدند.

تو راست می گفتی، من احمقم. براستی که من احمقم.

انگار وجود نداشته ام، بیا و بگیر هر آنچه از قلب و عشق داده ای. قلب شیشه ای دفاعی برابر سنگ ندارد...

 خداوندا،

زیر دست و پای بی دلان، دل به سلامت بردن ممکن نیست،

می دانم که چاره ای هم نیست،

یاری ام کن، که چون تو دلداری نیست.

 خداوندا،

روز به روز مرا عقب تر می نشانی و بی سلاح ترم می کنی،

روز به روز مرا شبیه گربه ها می کنی،

اشتباه من چیست که باید به این عقب رفتن ها عادت کنم؟

خداوندا،

همزادی به جز تنهایی نبود تا مرا با آن عجین کنی؟

رنگی به جز بی رنگی نبود که مرا با آن نقاشی کنی؟

منی به جز من نبود که بیافرینی؟

خداوندا،

بنده هایت قلبم را به سخره می گیرند.

در این دنیای پست کسی خریدار عاطفه نیست. خنده می خرند و مقام.

کاش سرمایه ام مانند مرد یخ فروش بود تا تمام می شد و تمامم می کرد، افسوس مهربانی را پایانی نیست.

خداوندا،

نکند تو هم منتظر بودی درد و دلم برایت خنده دار باشد تا مرا ببینی؟

براستی من از قماش اینها نیستم. من از این دنیا نیستم. دنیای من جای دیگریست.

خداوندا،

خداوندی کن و رهایم کن.